*انتقاد از رفتار مسئولان ایالتی ساکسن- شهر بیترفلد در رابطه با اجازه کار دادن (به پناهجو)***

خانم ها و آقایون محترم،

پس از کمپ اعتراضی پناهجویان شهر بیترفلد از طرف مسئولین به ما اطمینان دادند
که ما میتوانیم تقاضای اجازه کار کنیم.

آنها به ما گفتند که باید ابتدا کار را پیدا کنیم، و بعد تقاضای کتبی اجازه
کار را به اداره خارجیان شهر بیترفلد بفرستیم. (بدهیم)

ما نیز بدنبال یافتن کار رفتیم و کاری را نیز یافتیم. با نوشته ی صاحبکار
(کارفرما) به اداره خارجیان بیترفلد برای گرفتن اجازه ی کار رفتیم. در این
اداره به ما گفتند که باید برای گرفتن جواب 3 هفته انتظار بکشیم. ما انتقاد
کردیم که 3 هفته صبر کردن زمان زیادی است چرا که کارفرما نمیتواند تا ابد صبر
کند تا عاقبت کسی را استخدام کند. به خاطر اینکه محل کار میبایست با فوریت
اشغال میشد (فوری باید کار شروع میشد).

صاحبکار اما خوشبختانه قبول کرد و این مدت را انتظار کشید برای استخدام ما.
بعد از انتظار 3 هفته ای اما به ما جواب منفی داده شد. (اجازه ی کار داده
نشد). دلیل جواب منفی ادعا یی بود که این محل کار میتواند از طرف عده ی دیگری
اشغال شود. (یعنی صاحبکار مجبور نیست شما را استخدام کند)

در ایالت زاکسن- آنهالت بر طبق تجربه بسیار بندرت به پناهجو اجازه ی کار داده
میشود. ما فکر میکنیم که مسئولان دولتی در واقع با ما „بازی“ میکنند. آنها در
پی بیمار کردن ما هستند. زمانی که ما تقاضای اجازه ی کار را تحویل میدهیم، ما
امید به قبولی آن را داریم، امید به اینکه از تنهایی و ایزوله بودن و از زندگی
خسته کننده ی خوابگاه اجباری (هایم پناهجویی) خلاص شویم. و همچنین از نظر مالی
مستقل شویم و خود مخارجمان را به عهده بگیریم.

از آنجایی که به ما این اجازه (اجازه ی کار) داده نمیشود، همه امید مان را از
دست میدهیم. و ما کماکان زندانی هایم پناهجویی فریدنزدورف ومارکه هستیم. و
نفرین شده ی انتظار کشیده و فردی که در واقع کاری از دستش بر نمی آید و کارب
نمیتواند.

اگر ما کار کنیم، اداره جات و سازمانها هم مجبور نیستند که به ما پول بدهند و
مخارج ما را تامین کنند. ما میتوانیم با کار کردن پیشداوری بسیاری را که ما را
„آویزان به جیب آنها (مالیات آنها ) هستیم“ و „به هدر دهنده ی مالیاتشان
هستیم“ را از بین ببریم. ما نمیخواهیم تنها اجازه ی خوردن و خوابیدن داشته
باشیم. بلکه خواهان برابری و خواهان متعلق بودن به جامعه اینجا هستیم. ما حدس
میزنیم که مسئولین هدفشان این نیست که ما بخشی از این جامعه باشیم. و اینکه
آنها از همان ابتدا میدانند (میدانستند) که جواب اجازه ی تقاضای کار به ما
منفی میباشد.

برای ما اما کار کردن بخشی از انتگراسیون در جامعه ی آلمان میباشد. و محروم
کردن ما از حق کار کردن توسط مسئولین،جلوگیری از ادغام و انتگراسیون ما است.

اینک ما در( حضور عموم) تقاضای اجازه ی کار و شانس واقعی برای کار کردن را از
مسئولین ایالت زاکسن-آنهالت شهر بیترفلد خواهانیم. ما میخواهیم (بلاخره) مثل
انسان و مانند عضوی از این جامعه حساب شویم. (رفتار انسانی با ما شود)

ما با این ممنوعیتها و ممنوعیت کار راضی نخواهیم شد و ساکت و خاموش نمینشینیم.
برای گرفتن حق انسانی مان تلاش و مبارزه میکنیم.

*امضا، پناهجویان ایالت زاکسن**-** آنهالت***

*کمپ اعتراضی بیترفلد***